Wedstrijdje doen?

Wedstrijdje doen?


“Mijn kind krijgt eindelijk zijn eerste tandje!” riep ik blij toen die verdomde tandjes EINDELIJK eens doorkwamen. Mijn zoontje was inmiddels al de 12 maanden gepasseerd. Maar die blijheid werd al snel door de grond geboord. “Pff nu pas, mijn kind had zijn eerste tandje al toen die 7 maanden was!” Ugh, mijn ogen rolde er nog net niet uit. Mijn kind dit, mijn kind dat!

Waarom wordt er altijd een soort wedstrijdje gehouden wies kind nou sneller of beter is? “Mijn zoontje zet net zijn eerste stapje” Oh, nou mijn kind liep al bij 8 maanden.. “Mijn zoontje heeft moeite met eten!” Ugh, mijn kind eet echt alles, ALLES! REALLY? Soms vraag ik mij af of het niet het tegenovergestelde is maar de eigendunk van een ouder zo hoog zit dat er eerlijk over praten er niet in zit?

Ik probeer hier zelf als moeder heel veel op te letten. Ik probeer namelijk meer interesse te tonen in de situatie en wellicht heb ik een tip klaar liggen waar ze dan nog wat aan hebben. Want eerlijk, ik vind het namelijk zelf ook heel fijn wanneer iemand echt naar mij luistert en mij het gevoel geeft dat het echt niet aan mij ligt of dat het echt een dreumesfase is. Zo had ik laatst een heel fijn gesprek met een moeder van de KDV over tandjes. Iemand die dus niet riep dat haar kind al 20 tandjes had, nee zij toonde begrip want zij begreep de situatie en gaf mij een tikje op de schouder, zo van: KOP OP! Zij had het natuurlijk ook al meegemaakt en wist als geen ander wat ik doormaakte. BEGRIP! Dat is het juiste woord.

Waarom kunnen wij als moeder of als ouder niet meer begrip tonen voor elkaar?

Zo zie ik dit ook regelmatig voorbij komen in bijv kleding, lifestyle of speelgoed. Ik ben hier misschien heel nuchter in en boeit het mij echt niet of mijn kind in een Hema of een Levi broek loopt. Of de duurste speelgoed van VTECH of een namaak speelgoed van de Action heeft! Toch valt het mij wel erg op dat dit nog wel een dingetje is onder de ouders. Tegenwoordig moeten alle outfits matchen en het perfecte plaatje zijn voor op Social Media want wat nou als? Het voelt dus als een strijd wies kind er nou het leukste bij loopt of het beter heeft.

De tijden zijn veranderd en hier moeten wij als kersverse ouders mee leren omgaan. Maar laten we dan als ouders beginnen met en bij elkaar. Want we moeten het tenslotte allemaal doen, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.