Tijd voor een nieuw avontuur!

Tijd voor een nieuw avontuur!

Eerder schreef ik over ons tweekamerappartementje en dat dit echt wel mogelijk is met een baby. Inderdaad met, een baby. Want des dermate de kleine groter wordt, des te meer hij toch wel de ruimte wilt. Laat staan een eigen kamertje! Wij merkte dat hij steeds meer in ons kamer terug trok om daar lekker te gaan spelen (of op het bed te springen)! Ook wilde hij steeds naar buiten, maar werd hij niet echt blij meer van het balkonnetje. Hij wilt echt graag op mannen avontuur, lekker klimmen en klauteren. Daarom besloten wij om toch te gaan kijken naar een nieuwe woning. De markt lag goed, en in ons complex werden de appartementen als warme broodjes verkocht!

Nou ik kan je zeggen dat de zoektocht naar een nieuwe woning heel veel stress met zich mee brengt. Wij wilde graag in Almere blijven, maar de woningen die op de markt kwamen waren krotten met een verbouwing waar je dan u tegen zegt. En wat een prijs vragen ze daar dan voor! Nieuwbouw is al helemaal niet meer te betalen, de prijzen zijn drievoudigd waardoor het voor starters en jonge gezinnen niet te betalen is. Wij raakten gefrustreerd want willen wij midden in een verbouwing zitten en dan de hoofdprijs betalen?

Het was mijn broer die zei: waarom kijken jullie dan niet gewoon buiten Almere? Dit maakten mij ook wel beetje bang, want Almere is mijn stad, daar woont mijn familie en vrienden, daar zit Daley op school, daar daar daar. Ik begon steeds meer te twijfelen of ik het wel echt wilde. Dan moet het wel echt een woning zijn waar wij ons gelijk thuis voelen of eventueel een mooie nieuwbouw voor een zachte prijs. Alleen zouden wij wel paar maanden ergens moeten verblijven als het nieuwbouw zou worden! Het idee al dat ik afscheid moet nemen waar een plek waar je opgegroeid bent. Maar van elk huis maak jij je eigen thuis denk ik dan maar!

We besloten om niet verder te kijken dan Lelystad/Dronten. Dit was met de auto prima aan te rijden en ook voor ons werk was dit meer dan te doen! Uiteindelijk kwamen wij op een woning in Lelystad terecht met wel heel veel ruimte, grote tuin en speeltuin voor de deur. We besloten om hier naar te gaan kijken met een lege mindset zodat wij geen vergelijkingen gingen zoeken. We besloten zonder Daley te gaan (dit is wel echt een tip als je een woning gaat bezichtigen). Eenmaal aanrijden werden we aangenaam verrast. Het was lekker weer dus de speeltuin was vol met kinderen, dat was voor ons als een goed teken. We kwamen het huis binnen en we waren opslag verliefd. Dit was het! Dit voelden als ons huis.

En dan? We besloten een bod te doen, we kregen het, we waren gelukkig, mijn appartement was razendsnel verkocht voor een fantastische prijs en we leefden naar het moment toe. Maar de klap kwam! Want Daley moest naar een nieuwe opvang en afscheid nemen van zijn huidige. Dit was mij dan ook heel zwaar gevallen, ik had er meer moeite mee dan hij. Want tijdens mijn strijd tegen PTSS waren juist de juffies degene die hem het meest opvoedde. En ik kon ook altijd mijn verhaal bij ze kwijt! Dat schept toch een mooie band op. Ik mis ze nog steeds heel erg! Maar Daley doet het zo onwijs goed op zijn nieuwe opvang. Zijn nieuwe juf was dan ook erg verbaasd hoe goed hij het deed! Dat maakte mij toch enorm trots en daar hebben wij het allemaal voor gedaan. HIj rent, vliegt door het hele huis heen alsof hij er al jaren woont! En ik moet je eerlijk zeggen dat het echt enorm meevalt. Ons familie en vrienden komen al vaak over de vloer en vinden dat reizen helemaal niet erg.

Uiteindelijk maak je samen met je eigen gezin een nieuwe thuis! <3

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.