Peuter Puber 2.0


Alle kindjes maken verschillende sprongetjes door. En dat is leuk, maar soms ook minder leuk. Lev is bijna 9 maanen en is nu druk met tijgeren en zitten en dat gaat sinds deze week perfect! Als trotse moeder sta ik aan de zijlijn te juichen en hem aan te moedigen (Dat wordt nog wat later op het voetbalveld!)

Dat is het sprongetje wat Lev nu doormaakt. Hij is vrolijk en er gaat een wereld voor hem open! Voordat hij dat allemaal kon, was hij soms gefrustreerd en maakte hij grom geluidjes als hij iets wilde of ergens heen wilde en het niet lukte. Deze geluidjes zijn een stuk minder geworden en hij zit een stuk lekkerder in zijn vel!

Je zou zeggen, fijn! 2 tevreden kinderen thuis wat wil je nog meer?

Maar niets is minder waar. Ik heb nu een peuter puber 2.0 in huis die mijn grenzen steeds meer opzoekt. Met gevolg .. ruzie! In de hoek… op de gang… naar bed… want dat is het enige wat bij Teun “werkt” en doordringt. Dan snapt hij dat het menens is en geen grapje. Want soms lacht hij me gewoon uit! En dan is het echt even tot 10 tellen hoor kan ik je vertellen.

Zucht . . Adem in . . Adem uit

En mopperen doe ik echt niet graag en doet zeer aan mijn moederhart. En ik vind het soms ook erg zielig, omdat ik dan denk “hij weet gewoon geen raad met zichzelf weet en daarom doet hij zo” En ik twijfel soms aan mezelf. “Was ik niet te streng” “ben ik nu een slechte moeder” elke moeder herkent dit denk ik wel.


Gelukkig heb ik dan een back up/achterban van ouders, familie, vriendinnen en collega’s die ik dan even raadpleeg of ik geen mommy from hell ben. Maar gelukkig zijn ze het allemaal met mij eens en dat geeft me weer vertrouwen en pak ik de opvoed draad weer op en soms krijg ik ook handige tips die ik met beiden handen aanpak..

Maar zoals elk sprongetje of fase.. komt er ook een eind aan! En tussendoor is Teun super lief. Maar als zijn peuterpuber het overneemt dan moet ik ook een stapje erbij doen en de strijd aangaan. En winnen! Want als je je kind laat winnen dan gaan ze met je lopen. Dus .. op het moment kan het erg donderen en bliksemen thuis. Maar tussen de donkere wolken schijnt ook heel vaak de zon! Wat ben ik blij met mijn jongens en dat ik hun moeder mag zijn..

En soms… heel soms.. wil ik ze wel achter het behang plakken!

Liefs, Michelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.