Ontzwangen en het taboe..


Om maar meteen met de deur in huis te vallen, want zwanger zijn is prachtig. Dat heb ik 2 keer met veel geluk mogen ervaren, maar daarna begint het ontzwangeren! Het lijkt wel alsof er een trein over je lichaam heen is gereden. Ik herken niks meer aan mezelf.

Mijn lichaam is niet zo’n lichaam die snel na de bevalling weer normaal is (zoals bij Doutzen Kroes, hoe krijgt ze het voor elkaar?!) En daarbij de heerlijke zweet aanvallen in de nacht.
Mijn eerste zwangerschap verliep super, totdat ik in de laatste 5 weken striae kreeg! Ik voelde mijn huid die dag gewoon “scheuren” wat baalde ik als een stekker! Maar dat kon niet op tegen de liefde die ik voelde voor mijn kleine Teun.


Mijn tweede zwangerschap verliep ook prima! Maar .. omdat ik al “oude” striae had , kreeg ik nog meer. Je kan het zien als een ladder in een panty die steeds verder loopt want waar mijn oude striae eindigde kreeg ik weer nieuwe ‘strepen’ erbij. Maar Lev was prioriteit nummer 1, ik stroomde over van liefde voor onze 2de kleine mannetje!

Maar na de bevalling en na je “mama roesje” bekijk je jezelf eens goed en dan denk je .. OEI! 9 maanden heb ik mijn meest kostbare bezit met me meegedragen , en nu is mijn lichaam langzaam maar zeker aan het herstellen . Met de nadruk op langzaaaaam!
 
 

Striae , een “schortje” you name it , I’ve got it.

Ik heb er 2 geweldige kinderen voor terug gekregen! Ik zou ze voor geen goud willen missen. Maar ik kan het niet helpen jaloers te kijken naar de skinny vrouwen die in de stad achter hun kinderwagen lopen met hun pasgeborene. Ik wil dat ook !!

Ik merk dat ik nu op tast en zicht kleren koop en thuis ga passen omdat ik de spiegels in de paskamer niet kan verdragen en een corrigerend hemdje nu even mijn beste vriend geworden is.
Ik merk dat er over dit onderwerp een taboe rust want ik hoor er bijna niemand over praten! Hoe kan dat, ben ik de enige? Kan haast niet toch? We zijn toch allemaal vrouw, en als er iets is wat we als vrouw koesteren is het wel ons uiterlijk. Begrijp me niet verkeerd, ik ben een gelukkig bevoorrecht mens! Geweldige lieve kinderen, lieve vrienden en familie om me heen. Ik zou het niet anders willen dan dat het nu is!

Het enige wat ik kan doen, is afwachten met een hoop geduld, Want uiteindelijk is het 9 maanden op .. 9 maanden af (maar stiekem wil ik morgen al weer mezelf zijn!)

Veel liefs Michelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.