Mini vakantie met een baby van 10 maanden!

Mini vakantie met een baby van 10 maanden!


Klinkt leuk toch? Ga jij binnenkort op vakantie? Ik ga in deze blog mijn ongezouten mening uiten.
Of het altijd leuk is om te lezen? Dat weet ik niet, maar het is wel de waarheid. Ik heb al meerdere verhalen gelezen over vakanties met een baby maar zeg nou eerlijk ik lees alleen maar goede/perfecte verhalen. Nee, we mogen niet klagen, maar ik vond het echt verschrikkelijk!

De heenreis, daar gingen we op naar Alicante. Geen super verre reis gelukkig. Het was 2 uur en 40 minuten vliegen. Nou moet ik eerlijk vermelden: Livèn vindt 2 seconde stil zitten al lang, laat staan ruim 2,5 uur. En vergeet niet het zijn niet alleen de uren in de lucht, het is ook het wachten op het vliegveld en de hectic door de douane heen. Eigenlijk voor we het vliegtuig in mochten stappen was Livèn er al klaar mee. Logisch ook! Net voor we het vliegtuig er in mochten viel ze in haar buggy in slaap, YES! helaas, voor korte duur de meneer voor ons liet zijn koffer vallen. Inderdaad op onze buggy terwijl Livèn lag te slapen!

Hallo huilende baby! En dan ook nog commentaar geven: nou dat word wat in het vliegtuig. Ik heb maar vriendelijk geknikt want met woorden antwoord geven was geen optie meer op dat moment. Maar daar gingen we hoor, hup het vliegtuig in. Alles hadden we bij ons: een flesje voor het opstijgen, koekjes, chippies, oud & nieuwe speelgoed,, een telefoon met filmpjes. Nou na een half uur waren alle trucjes wel op hoor. Livèn huilde steeds een paar minuten en dan was ze weer stil en zo ging het de hele vlucht door.

Verre van ideaal vond ik het!


Eenmaal aangekomen in Alicante werden wij opgehaald door de zus en moeder van Bub. We sliepen de paar dagen in het appartement van de moeder van Bub. Super fijn dat dit mogelijk was. Livèn sliep bij ons op de kamer in een eigen bedje. En dat was wel even een lastig puntje. Ik merk toch echt dat Livèn haar eigen plekje nodig heeft om te slapen. Hierdoor was ze ook overdag minder vrolijk en kom je in zo’n (negatieve cirkel)!

Maar nu komt het hoor lieve mensen. De terugreis! En nee dit geloof je niet. We zaten nu helemaal achterin het vliegtuig. En (bijna) alle mensen zaten in het vliegtuig. Jawel hoor de stoel naast ons was nog vrij. Hallelujah! Tot er op mijn schouder getikt werd. Mensen begrijp me niet verkeerd, ik heb echt niks tegen mensen die wat zwaarder zijn maar er kwam een meneer naast me zitten van zo’ n 160 kilo. Nee, ik overdrijf dus echt niet. En nogmaals ik heb er niks op tegen, maar wel als zo iemand naast mij zit in het vliegtuig en ik dus de helft van mijn stoel moest delen. Daar zaten we dan, Bub, Livèn en ik op 1,5 stoel. Ik had de stewardess al een paar keer boos aangekeken maar dit mocht niet helpen. Bij het eerste rondje drinken vond meneer het nodig om bier te nemen… en ja, daar moet je van boeren natuurlijk. En vergeet niet te gapen zonder de hand voor je mond .. wat een lucht! Stil zitten dat kende die ook niet. Wat was ik blij dat dat vliegtuig weer aan de grond stond. Maar geloof het of niet Livèn was voorbeeldig. Heeft denk ik een uur geslapen zonder problemen.

En toch, denk ik er even tien keer over na voordat we weer zo’n tripje plannen. Livèn is gewoon een meisje dat graag in haar eigen omgeving is en lekker kan bewegen. Soms moet je als papa en mama zijnde misschien even een stapje terug doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.