Kraamweek en kraamtranen

Kraamweek en kraamtranen


Daar was hij dan Marvin Alblas, geboren om 14:20 op 22 juli 2016. Wat een klein wondertje, die vingers, dat neusje. Wij waren helemaal in de wolken! Onderweg naar de kamer belde mijn man Erwin de familie om het goede nieuws te vertellen. Aangekomen op de kraamsuite, wat letterlijk een suite is in Dordrecht, dit kun je vergelijken met een soort hotel kamer, ik had een eigen badkamer, koelkast, tv, Senseo, magnetron en een slaapbank voor mijn man, perfect dus.

Terwijl ik Marvin’s eerste flesje gaf voelde ik me blij, opgelucht en heel eerlijk gezegd ook verlost, verlost van de pijn en de druk in mijn buik. Ik kon gewoon weer zitten, normaal ademhalen en voelde me vrijer. Doordat hij al die tijd in een stuitligging en onder mijn ribbenkast had gelegen, zat alles constant in de weg. Nu ik dat niet meer had, voelde ik mij zo lekker!

Na Marvin’s s eerste flesje en nadat hij zijn controles had gehad, kwamen mijn ouders als eerste. Daarna volgden de rest. Erwin’s ouders en zus met haar gezin en mijn zus met zwager.

Ja, ik hoor je denken zo druk.

Op dat moment vond ik het leuk en moest ik eigenlijk alles een beetje laten bezinken en op mij af laten komen. Marvin ging ondertussen van hand naar hand en ik zakte eigenlijk steeds meer in elkaar van de vermoeidheid, dat we naderhand gevraagd hebben om rust.


Op de derde kwamen ze hoor, de kraamtranen. Alle stress, emoties, onzekerheden, frustraties, pijn, alles kwam er ineens uit. Ik had echt bijna de hele dag gehuild. De volgende dag was het nog niet weg, maar we mochten wel naar huis. Dat was ineens zo bijzonder, spannend en gek. Daar ga je dan ineens, dan sta je er echt alleen voor, dat is best eng. Ook al ben ik kinderen en baby’s gewend ivm mijn werkervaring. Je eigen kindje ineens hebben is echt totaal anders.

Thuis aangekomen kwam tegelijk de kraamzorg. We hebben toen alles doorgenomen en ook over mijn depressie gehad dat door de zware zwangerschap is ontstaan. We zijn toen tot de conclusie gekomen om de verdere kraamweek rustig aan te doen en met zijn 3en even op adem te komen. Dit ook mede, omdat ik nog steeds erg overstuur was van alles in het ziekenhuis. We hebben dus aan onze naasten een bericht gestuurd met uitleg en had gelukkig iedereen aan begrijp voor.

De volgende ochtend om 9 uur stond de kraamverzorgster voor de deur. Een oud vrouwtje rond de 60. Wij dachten toen we haar voor het eerst zagen van “Uhm oké die moet mij gaan helpen?” Ik vond het gewoon zielig voor haar. Ook moesten we echt super erg wennen aan het feit dat ze gelijk zo in je bubbel zit. Hup overal in kijken, pakken etc. Ze ging gelijk haar ding doen, wassen, stofzuigen, bedden verschonen, eten maken. Ze was echt van de oude stempel!

Toen ze de volgende dag kwam was ik stiekem best blij. Ze is zo gestructureerd en duidelijk en lief. We waren helemaal dol op haar en ze was zo lief en leuk met Marvin. Ook gaf ze ons super veel informatie en liet ze ons zelf alles uitproberen en stapsgewijs leerde ze ons alles. Vooral bij mijn man, want die weet niks van baby’s af. Hij vroeg zelfs als ik chocolade zou eten of Marvin dan met borstvoeding chocolade melk zou krijgen. Ze was ook zo open en leuk. 2 keer op de dag kwam ze bij ons zitten of we vragen hadden of ging ze gewoon even met ons kletsen. ‘S morgens om te vragen hoe de nacht was gegaan en tips hoe we sommige dingen beter anders hadden kunnen doen. En einde van de dag wou ze altijd weten of ze ons goed geholpen had en wat zij kon verbeteren.

Ze was zo leuk! Wij waren achteraf ook super blij met de keuze die we gemaakt hebben. Dat we samen de kraamweek door brachten. We konden alles in ons eigen tempo doen, niks hoefde we te plannen mbt visite. Gewoon samen bij komen en genieten, echt heerlijk!

Wel heb ik geleerd wat ik wel en niet ga doen als er eventueel een tweede komt! Ik zou volgende keer niet gelijk iedereen willen op de kamer als ik bevallen ben. Eerst samen genieten, bij komen van alles wat ineens gebeurd en zeker voor de kleine baby. Hem eerst aan ons laten wennen en aan de wereld!

Ben benieuwd hoe jullie dit hebben ervaren?

1 Comment

  1. Ow lieve Priscil. Wat schrijf je dit mooi. Het is net alsof ik er even bij was! Wij hadden ook zo’n ontzettend luxe kraamkamer waar zowel Rimke als ik en zeker onze kleine Tex een nacht mochten/moesten blijven ivm mijn te hoge bloeddruk. Onze beide ouders kwamen pas de dag erna. Ik vond dat ook wel lekker. Even bijkomen… lekker met z’n drietjes maar tegelijkertijd was ik super trots om ons kleine mannetje voor te stellen. Wij hebben ervoor gekozen om voor een groot deel van mijn familie een kraamfeest te geven bij mijn ouders thuis. Toen was Tex inmiddels 3 maanden oud. Heerlijk was dat! Onze kraamweek hebben wij ook samen doorgebracht. Zou ik zo weer doen! Rimke en ik hebben super veel geleerd van onze super kraamverzorgster die overigens ook in de 60 was! Top! Ik kijk uit naar je volgende blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: