Het einde van de slapeloze nachten

Het einde van de slapeloze nachten


In mijn vorige blog hebben jullie gelezen dat de bedomrander voor ons een uitkomst was nadat het babynestje te klein was geworden. Inmiddels is er het één en ander veranderd in het slaapruimte van Vajènn en daar ga ik jullie nu meer over vertellen.

Net nu Vajènn aan de bedomrander gewend was geraakt, gingen we op vakantie naar Amerika. Gezien we bij de hotels afhankelijk waren van campingbedjes, was de bedomrander meenemen geen optie. We hoopten maar dat Vajènn dit zou accepteren en goed zou slapen. Maar dit was makkelijker gezegd dan gedaan!

Vajènn moest erg wennen aan het campingbedje en miste haar geborgenheid. Vajènn was erg verdrietig en dus hadden we twee opties: doorbijten en onze buren geluidsoverlast bezorgen of haar maar weer bij ons in bed leggen. Wij hebben voor het laatste gekozen en Vajènn heeft heerlijk bij ons geslapen drie weken lang. Het is immers ook maar één keer vakantie, dus een klein beetje verwennerij en gezelligheid kan geen kwaad. Daarbij sliep Vajènn zowel in de draagzak, kinderwagen en op de strandstoelen. Wel waren we het erover eens: na de vakantie slaapt ze gewoon in haar eigen bed, strijd of geen strijd.

Eenmaal terug in Nederland, gingen Vajènn en ik direct in het vakantiehuis bij mijn ouders logeren gezien mijn vriend weer moest werken. Gezien wij nog niet over een campingbedje beschikte, heeft ze die nacht gewoon bij mij geslapen. De volgende dag hebben we direct een campingbedje aangeschaft gezien dit toch wel makkelijk was voor de middagslaapjes. Vajènn heeft het campingbedje dan ook direct geaccepteerd, maar de middagen zijn dan ook nooit een probleem geweest voor haar.

Toen we weer thuis waren, was ik me voorbereid op de strijd die ik moest gaan voeren. Echter bleef die strijd uit, want Vajènn ging met open oogjes heel lief in bed liggen om vijf minuten later rustig te gaan slapen. Ik wist niet wat me overkwam, maar tot op heden gaat ze nog steeds heel lief in haar eigen bedje liggen. Ze heeft wel haar vaste tijden waarop ze wakker wordt (om 23u speen in haar mond, om 02u een fles en om 5u vaak over bij ons in bed). Heel af en toe slaapt ze een hele nacht door in haar eigen bed zonder wakker te worden, maar wij zijn allang blij dat we geen strijd meer hoeven te voeren. Vajènn pakt haar rust, wij hebben wat meer tijd voor onszelf en voor elkaar en slapen prima. Dat is het toch wat telt?

De bedomrander is geen musthave meer, maar zodra deze uit haar bed is horen we regelmatig een harde bonk, Vajènn die haar hoofd stoot tegen de wanden van het bed. Wij laten dan ook lekker de bedomrander in bed liggen, gezien Vajènn het heerlijk vindt om met haar hoofd hier tegenaan te liggen en zeg nu eerlijk: de bedomrander heeft gewoon een toffe print dus totaal niet storend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.