Het leven als mama met een gipsbeen!

Het leven als mama met een gipsbeen!


Bijna 6 weken geleden heb ik op Dutch Valley mijn enkel botje gebroken. Heel onhandig met een dreumes van 1, maar ook een goed leermoment! Na 5.5 week bankrust ben ik namelijk naast een kuil in de bank, een geheel nieuw inzicht rijker. Oké, eigenlijk had ik dit inzicht al, en stiekem handelde ik er ook wel eens naar, maar nu heb ik mijn eigen wetenschappelijke onderzoek kunnen verrichten om dit inzicht te onderbouwen.

Het zal jullie verbazen, maar na 5.5 week bijna fulltime op de bank is er hier nog niemand overleden aan een overdosis troep of stof, of iets dergelijks. We verkeren in goede gezondheid en Jessie is nog steeds goed doorvoed, super vrolijk, fit en uitgerust. Natuurlijk heb ik nog wel een geweldige man die altijd wat doet hè. Eerlijk is eerlijk, zonder hem en de helpende handjes van (schoon)ouders en vriendinnen hadden we inmiddels op een vuilnisbelt vertoeft. En waren mijn “nog-steeds-aanwezige-overtollige-zwangerschapskilo’s” in elk geval geen probleem meer geweest!

Dames, ik heb goed nieuws! Het is namelijk zo, dat wij soms best even een beetje rustiger aan kunnen doen…

Maarrrr, de onbenullige dingen als elke dag stofzuigen, dweilen, de was bijhouden, bedden 2x pw verschonen, afstoffen en eeuwig troep en speelgoed opruimen krijgt ineens een stuk minder prioriteit. Nu moet ik zeggen dat wij hier al niet heel moeilijk in waren, maar met een gipsen poot en een man die 10 á 12 uur per dag van huis is, heb je gewoon geen keus. En weetje wat het geweldige aan dit hele verhaal is: het maakt Jessie allemaal echt niets uit. Zij vindt het allemaal prima om dezelfde sokken als gister aan te doen en een pindakaas vlek op der joggingbroek maakt haar ook niet uit. Een beetje servies op de salontafel doet haar niets. En ze vraagt ook niet waarom ik niet heb opgeruimd als ze s ochtends beneden komt en der speelgoed er exact zo bij ligt als toen ze naar bed ging. Sterker nog, ik denk dat het haar een hoop gedoe scheelt. En weetje, mij maakt het eigenlijk ook helemaal niet uit. Ik hinkel wel gewoon tussen olga de olifant en het bumba speelkleed door. (Moet natuurlijk wel uitkijken voor m’n andere been, 2 gipspootjes zou wel écht heel onhandig zijn)

Het kost dan in totaal 8 weken ellende, maar het wetenschappelijk bewijs is geleverd: Een ontspannen huishouden kan gewoon! Lieve dames (en misschien heren), hou op met stressen over het huishouden, hou op met klagen over het stressen over het huishouden. Op je vrije dag een beetje bankhangen en chillen met je kids, een zooi speelgoed en Netflix, brengt naast een laagje stof hier en daar in een troeperig (maar relaxed en gezellig) huis, geen blijvende schade toe. Stiekem wist ik dit natuurlijk allang…

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: