EMDR Therapie

EMDR Therapie


Wanneer je bovenstaande titel leest, denk je HUH? EMDR? What the F is dat? Ik begrijp je compleet, ook ik had na mijn bezoekje aan de huisarts exact hetzelfde. Ik moest bij thuiskomst echt wel mijn beste vriend Google erbij pakken. En nu denk je? Maar waarom ben jij in therapie gegaan dan? Nou ik zou je vertellen, na mijn heftige horrorbevalling zat ik totaal niet goed in mijn vel. Ik kon letterlijk niet genieten van mijn zoontje en ik kampte heel erg met nare dromen, depressie en was continu ziek.

Dat ziek zijn kwam ook omdat ik steeds borstontstekingen had. Maar wanneer je al slecht in je vel zit ervaar je die borstontstekingen alsof je dood gaat. Er was een moment dat ik niet meer van de bank wilde komen, mijn lichaam vocht zwaar tegen. Mijn zoontje moest op dat moment eten en lag te bleren (ik kolfde vanwege borstontsteking). Kolven? Flikker op, koop maar een pak Nutrilon en laat mij met rust. Ik wilde mijn kiddo dus niet meer het beste van het beste geven. Op een gegeven moment moest ik ook om de twee uur kolven, hem aan de borst leggen en na de borst leggen nog eens bijvoeden en dan weer kolven. Hele dag en nacht lang hetzelfde ritueeltje. Slapen? Wat was slapen? We moesten het anders aanpakken want ik was te moe en ik merkte aan mezelf dat ik in een zwart gat viel….

De CB kwam toen als advies om de fles bij te vullen met nutrilon. Dus 50% tietmelk en 50% nutrilon! OMG, beste advies EVER. Ik kolfde voor het slapen gaan mijn boobies leeg en mijn vriend nam de nachtvoedingen over, zodat ik heerlijk kon bijslapen. Mijn held!!

Maar dat bijslapen werd al gauw nare dromen. Dromen over de dood kan ik je zeggen. Al zwetend en huilend werd ik wakker, en paniekaanvallen. Leeft mijn kind nog? De dromen ging vaak over mijn zoontje, maar ook over mijn vriend. Ze zeggen natuurlijk wanneer je mama wordt je leven helemaal anders is en het anders gaat ervaren. Elke moeder heeft denk ik wel na de bevalling nare dromen gehad?

Maar mijn dromen gingen ver, HEEL VER! Ik durfde daardoor dus niet te genieten als moeder. Met hem naar buiten? NO WAY JOSE.. Nacht daarvoor droomde ik dat mijn kind werd geplet door een vrachtwagen (want die zijn er hier genoeg!) Zijn hersenen lagen overal op straat. Met hem babyzwemmen? In mijn droom werd hij meegezogen en kwam die in een pijp terecht. Brandweer moest komen om hem uit zijn nare positie te bevrijden. YEP, zo heftig waren mijn dromen! Ik begreep het gewoon niet, nog nooit was ik zo bang voor de dood! Ik merkte al gauw dat als ik geen stappen ging ondernemen, ik verder van huis was en depressief raakte.

Na mijn bezoekje aan de huisarts werd ik doorverwezen naar een psycholoog. Tijdens mijn gesprek bij de psycholoog kwam al gauw de diagnose: Trauma na een nare gebeurtenis. Ik begreep er niks van! De psycholoog raadde mij EMDR therapie aan.

“EMDR staat voor: Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Het is een therapie voor mensen die last blijven houden van de gevolgen van een schokkende ervaring. Bepaalde gebeurtenissen kunnen diep ingrijpen in het leven van mensen. Een groot deel van de getroffenen ‘verwerkt’ deze ervaringen op eigen kracht. Bij anderen ontwikkelen zich psychische klachten. Vaak gaat het om herinneringen aan de schokkende gebeurtenis die zich blijven opdringen, waaronder angstwekkende beelden (herbelevingen, flashbacks) en nachtmerries. Andere klachten die vaak voorkomen zijn schrik- en vermijdingsreacties. Men spreekt dan meestal van een ‘posttraumatische stress-stoornis’ (PTSS). EMDR is bedoeld voor de behandeling van mensen met PTSS en andere traumagerelateerde angstklachten. Dit zijn klachten die zijn ontstaan als direct gevolg van een concrete, akelige gebeurtenis, waarbij het denken eraan nog steeds een emotionele reactie oproept. Bron: www.emdr.nl

Het is een soort manipulatie van de hersenen. Je hersenen slaan alle gebeurtenissen op in je harde schijf. Door middel van EMDR therapie gaan de nare gebeurtenissen naar een andere kamertje van de hersenen en is het bedoeling dat je de gebeurtenissen niet meer naar boven haalt of als naar ervaart. Het begint met het cijferen van je nare ervaringen. Omdat ik op het randje zat van een PTSS kreeg ik een cijfer 9. Vrij hoog dus! Vervolgens kreeg ik een koptelefoon op en voor mij stond een buis. Ik moest terugdenken aan het begin van mijn bevalling, dus het moment dat ik in het ziekenwas kwam. Ik dacht na over de heftige gebeurtennisen, van het misprikken tot aan de operatiekamer. Na paar minuten krijg je dan een piepje en kijk je in het licht en volg je die van links naar rechts. Na 2 minuten begin je weer opnieuw. Je beleefd alles weer opnieuw en ik dacht na, HEEL VEEL NA! Er kwamen dingen naar boven waar ik helemaal niet bij had stilgestaan.

Wat bleek nou: Nadat ik de operatiekamer in werd gerold heb ik de kans niet gekregen om afscheid te nemen. Omdat het eigenlijk de bedoeling was om een ruggenprik te krijgen en een normale keizersnede. Maar na 6 keer misprikken en het opeens een spoedkeizersnede werd ben ik zonder dat ik het doorhad in slaap gebracht! Dit is mijn trauma geweest : het niet afscheid nemen van mijn dierbare! Want wat nou als ik nooit wakker was geworden?

Na drie sessies waren mijn nare herinneringen omgetoverd in slechts een mooie herinnering. De scherpe randjes waren er van af en uiteindelijk kreeg ik een cijfer 4. Prima! Ik had geen nare dromen meer en het genieten kon nu echt beginnen. Ik begon alles steeds meer te waarderen en ik had opeens zoveel liefde voor mijn vent. Ongelofelijk! Hoe hij mij door de zware tijden heeft heen gesleept, echt dankbaar! Zonder hem had ik het echt niet gekund. Ik begon eindelijk te genieten als MAMA…..

2 Comments

  1. Jeetje Djois, wat een heftige tijd heb je doorgemaakt! Maar wat fijn dat je een methode hebt gevonden om alles een plekje te geven, zodat je nu kan genieten van en met allebei mannen! Liefs, Nicole

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: