Een hond en een baby!

Een hond en een baby!


Je leest de laatste tijd steeds vaker dat een hond een kindje gebeten heeft. Tjah denk ik dan! Ik kan mijn vinger er niet op leggen en natuurlijk heb ik er ook een mening erover, net als heel Nederland. Het is de schuld van de hond, eigenaar, ouder of zelfs het kind. Wij hebben ook een hond, een rottweiler, een schat van een hond, doet geen vlieg kwaad, ligt nog erg goed in de markt bij de vrouwtjes, is banger voor een kat, en is al een oudje! 12 jaar inmiddels is onze Kingston en nog steeds in de bloei van zijn leven! Toch zie ik mensen verschrikt kijken, lopen een rondje om hem heen, en begrijpen niet waarom wij een baby hebben in combinatie met een hond. SAY WHAT!

Ik kon er op dat moment wel kwaad om worden, je oordeelt mijn hond al vanwege zijn ras. Ik kreeg dan ook op het moment van aankondiging dat ik een kindje verwachtte de meeste vreemde vragen: Wat doen jullie dan met jullie hond, was er één van. Excusez-moi? Gewoon, op straat zetten, in een asiel dumpen, een ander gezin voor hem zoeken! WEG MET DIE HOND..

Maar natürlich niet! Een hond is jouw kind, en beschouw jouw hond dan ook als JOUW kind. je gaat je eigen kind toch ook niet in een asiel doen wanneer er een nieuwe baby komt? Natuurlijk heb ik er wel even bij stil gestaan, hoe dit en nu verder. Maar ik weet, mijn hond is gek op kinderen. Klein en groot, het maakt hem niet zoveel uit. Alleen nu moet die zijn territorium delen en dat kan voor een hond natuurlijk afschrikken!

Je kunt dan inspiratie op gaan doen met onze enige echte hondenfluisteraar Martin Gaus.

Maar jij als persoon, als moeder, als vader, weet waar je aan bent begonnen. Jij weet diep van binnen dat het goed komt of niet. En dit is wat mij gerust stelde! Ik wist dat het goed kwam, ik wist dat mijn hond een beschermengel ging worden, dikke maatjes, ook al is die af en toe een kluns en kent die zijn eigen krachten niet. En nee, ik heb niks bijzonders gedaan dan onze hond nog steeds het gevoel te geven dat hij nog steeds een part of the family is. Kwam die in de buurt van onze kleine vent, wegduwen en jagen heeft geen zin, erbij betrekken is de sleutel naar succes. Laat hem lekker je kleine baby vol in zijn smoel een likbeurt geven (ja het is vies!) maar zijn geur achterlaten, dat is wat hij wilt.

Hun eerste momentje?
Dit was even een onrustig moment, dit had ik helaas niet gepland. Helaas was mijn bevalling niet gegaan zoals ik dat wilde en moesten wij paar dagen in het ziekenhuis blijven. Op dat moment dat wij te horen kregen dat ik een keizersnede kreeg had ik geen seconde gedacht aan onze hond, maar mijn lieve zuster (onze rots in de branding!) twijfelde geen seconde en had onze hond opgehaald en mocht die lekker uit logeren. Voor hem geen probleem natuurlijk, hij sliep daar wel eens vaker, en aandacht krijgen van 2 koters is voor elke hond hemels.

Op het moment suprême van thuiskomst was ik al 4 dagen van huis. Mijn vriend was al 1 nachtje thuis geweest en had onze hond dus al opgehaald. Jouw hond voelt natuurlijk de pijn en de wond dus had hij bij binnenkomst alleen maar aandacht voor mij. Onze kleine baby had die niet eens gezien, geroken of gehoord. Het duurde dan ook ongeveer 5 minuten nadat onze baby een kleine geluidje maakte dat hij opmerkte dat er nog iemand bij was.

Wij hadden onze baby in de maxi cosi gelaten en bewust op de grond gezet. We bleven uiteraard op onze hoede! Snuffelen hier, snuffelen daar en een likje op zijn neus verder was het klaar, ze hebben kennis gemaakt en alles ging goed. Enige nadeel: de kraamverzorgster stond ook al snel voor de deur, dus werd het voor hem even te veel!

De dagen daarna ging het eigenlijk top, hij wilde alleen maar bij de baby kijken en blijven en was geen seconde weg te slaan. Dit is natuurlijk voor een moeder het mooiste moment wat er is! Want stel nou, ja stel nou, het ging toch niet, EN DAN?

Nu 7 maanden verder zijn ze dikke maatjes. Nu hij kan kruipen is het uit met de rust voor onze grote vriend. Een vinger in zijn oog, trekken aan zijn oor, hij laat het allemaal maar toe. En beschermen doet die ook! Maar niet op een vervelende manier, hij heeft nog nooit iemand gebeten, aangevallen of een snauw gegeven. Dus lieve mensen van Nederland, niet alle honden graag over één kam scheren! Er zijn ook honden met een groot hart voor iedereen……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.