Combinatietest

Combinatietest


Daar gaat die dan, mijn eerste echte blog! Best spannend….

Mijn vriend Dave (ja inderdaad, hij heeft dezelfde naam als mijn zoontje!) en ik wisten al vrij snel nadat we een relatie kregen dat we samen nog graag een kindje wilde. Maar ik ben de jongste niet, dus wilde wij er niet te lang mee wachten. Maar eigenlijk ging het ons vrij snel af en raakte ik snel zwanger! Eerst vol ongeloof of het wel echt zo was!

De daaropvolgende dagen ging het als een roes aan mij voorbij! Ik voelde mij goed en gelukkig. Na 6 weken mochten wij voor het eerst naar de verloskundige, dat was toch even een beleving voor mij, aangezien Dominick intussen al 9 jaar oud is. We hebben een fijne verloskundige gehad, vol begrip. Alles was goed met onze kleine muis, want wat was het toen nog een kleine mini muisje zeg! Aangezien ik al 37 ben moesten wij goed gaan nadenken over de combinatietest, dit omdat ik een verhoogd risico had ivm met mijn leeftijd.

Wat houdt dat allemaal in? Kan het ons kindje kwaad doen? Er kwamen veel vragen op mij af, iets waar ik eerder nooit over had hoeven na te denken. Wat als er toch iets niet in orde zou zijn?

Ik ben op internet veel gaan lezen, wat houdt het allemaal in, wat mag/moet je ervan verwachten? Als eerst wordt er een bloedonderzoek gedaan in week 9-14, daarna volgt de nekplooimeting (echo onderzoek) in de periode van week 11-14 van de zwangerschap. De uitslagen van de testen in combinatie met jouw leeftijd en de precieze duur van je zwangerschap, bepalen ze hoe groot de kans is op een kindje met één van de drie syndromen. Na dit onderzoek zouden we dus niet zeker weten of ons kleintje wel of geen syndroom zou hebben.

De waardes waren gelukkig ontzettend goed dat de gynaecoloog geen verdere onderzoeken nodig vond en zag het er allemaal prima uit! Ons kleintje liet tijdens de onderzoek zelfs al zien wat het was, jawel! Bij 13 weken kon de gynaecoloog al zien dat het een jongetje werd!

Toch heeft dit veel bij mij losgemaakt, en moet ik eerlijk zeggen, heeft het mij ook veel slapeloze nachten bezorgd. Want wat zouden wij doen als ons kleine mensje heel veel extra zorg zou moeten krijgen? Hoe zouden wij daar een invulling aan kunnen geven? Ik ben altijd van mening geweest dat een kindje een klein wondertje is, en maakt het niet uit op welke manier dan ook, het blijft een geschenk! Maar zou het ook eerlijk zijn voor dit mensje, met het oog op mijn 2 jongens, beiden met een gedragsstoornis? Zijn dit wel eerlijke gedachten? Dit waren zeker dingen die mij veel bezig hielden. Dat wij genoeg liefde voor onze kleine mannetje zouden hebben, stond vanaf het eerste moment als een paal boven water, daar was geen enkele twijfel over, zowel van Dave en van mij, maar zeker ook van de andere kinderen en uiteraard familie.

Inmiddels is onze Gavin op 25 januari geboren in goede gezondheid geboren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.