Bemoeial!

Bemoeial!


Het ouderschap is het mooiste wat er is. Iemand zong ooit “de glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft” en dat is honderd procent waar. Maar het ouderschap is ook een van de moeilijkste dingen dat bestaat. Je wilt als papa en mama zijnde het beste voor je kroost en iedere papa en mama heeft zijn eigen opvattingen over wat dan precies het beste is.

Wel een speen of geen speen. Borstvoeding of flesvoeding. Hapjes vanaf 4 maanden uit een potje of vanaf 6 maanden en dan a la Rapley. Dragen of niet dragen. Laten huilen of niet. Eens per maand uit logeren doen of nooit een weekend voor jezelf. Op hun eigen kamer slapen of op die van jou. Streng zijn of vrij. Welke normen en waarden wil je ze meegeven in het leven? Dat is nog maar een fractie van de dingen waar je als ouders dagelijks mee bezig bent.

GOED BEDOELD
Je kind komt zonder gebruiksaanwijzing op de wereld. Ondanks dat jij hem met liefde hebt gemaakt moet je dat compleet hulpeloze baby’tje nog helemaal leren kennen. Vaak kom je er al snel achter dat sommige van je idealen toch niet helemaal op gaan omdat ze bijvoorbeeld niet werken voor jouw kind of omdat het in de praktijk simpelweg anders uitpakt.

Net wanneer je denkt dat je het onder de knie hebt en je je een ware supermoeder voelt komt de eerste bemoeial om de hoek kijken.. Je bent ergens op visite en je baby begint te huilen. “Hij heeft honger hoor!” roept je gastheer of gastvrouw terwijl je druk bezig bent met het sussen van je kind. Nee, hij heeft geen honger want hij heeft net al gegeten. Hij is gewoon moe aan het worden. “Nou, volgens mij lust hij nog wel een beetje”. Nee.. Ik zeg toch net dat hij al gegeten heeft? Hij is gewoon moe aan het worden. Toch?

En in één klap voel je je onzeker. En opgelaten. Vooral opgelaten want ze blijven kijken naar jou en je baby. Of ie wel echt moe is want volgens hen heeft hij honger. Je bent blij als hij vervolgens in diepe slaap valt en stiekem denk je “zie je wel, ik heb wel gelijk”.

Alle adviezen en opmerkingen zijn vaak goed bedoeld. Echt waar! Maar vaak zit je er totaal niet op te wachten of raak je er van in de war. Het bemoeien van anderen met jouw kind houdt niet ineens op. Het is iets wat continu doorgaat. Soms veranderen goedbedoelde adviezen zelfs in het compleet afbranden van een andere moeder want hoe kóm je er bij om je kind te laten huilen? Wat voor een vreselijk ontaarde moeder ben je als jouw kind ’s avonds om 22.00u nog niet slaapt? Rust en regelmaat is wat ze nodig hebben! Weet je.. Die mensen hebben vaak geen idee van wat er zich heeft afgespeeld op een dag waardoor je besluit om je kind even te laten huilen of dat hij ’s avonds om 22.00u nog niet slaapt.

Daarnaast hebben ze ook geen idee van wat ze er mee aanrichten. Laat een (nieuwbakken) moeder gewoon met rust. Als ze hulp nodig heeft of raad wil dan vraagt ze dit uit zichzelf wel. En als ze het al vraagt, wals er dan niet overheen. Veroordeel haar niet. Ze doet iedere dag haar uiterste best en geeft alles wat ze heeft voor haar gezin. Is dat niet hetgeen dat telt? Vaak is het bashen van een ander gewoon schreeuwen om bevestiging of goedkeuring van je eigen keuzes.

ONDERMIJNEN
Waar ik persoonlijk een gruwelijke hekel aan heb is als anderen jouw ouderlijk gezag ondermijnen. Wanneer je bijvoorbeeld zegt dat ze geen koekje meer mogen maar dat een ander dit stiekem toch onder de tafel doorgeeft. Of wanneer je ze op hun kop geeft of ze zelfs ergens in de hoek zet om vervolgens iemand te horen zeggen

“Och, is mama nou zo boos op jou? Dat is toch niet nodig? Kom maar hoor”.

Ik maak op dat moment een, in mijn ogen, rechtvaardige beslissing. Als je dat ondermijnt zet je mij voor schut. Het voelt dan alsof je mij totaal niet serieus neemt. Niet als persoon en niet als moeder. Inmiddels heb ik geleerd beter voor mezelf en mijn keuzes op te komen. Sindsdien merk ik dat het ondermijnen gelukkig ook een stuk minder is geworden.

BEVESTIGING
Ieder kind is anders en heeft andere behoeften. Dat kun en mag je niet met elkaar vergelijken. We zijn allemaal onzeker als ouders. We kunnen elkaar veel beter helpen dan met modder te smijten. En ja, we zoeken naar bevestiging. Die bevestiging komt heus wel. Als je over 25 jaar samen met je kinderen op de bank zit en ze wijzen naar je oude salontafel: “Hey mam, weet je nog dat we vroeger tenten van lakens maakten en die dan over de tafel hingen? Dat waren nog eens leuke tijden”. Dan weet je dat je een job well done hebt gedaan. Wat je ook doet of besluit.. Weet dat je, als je altijd jezelf geeft, je het allerbeste verschaft.

Laat een bemoeial je niet van de wijs brengen. Het is jouw kind!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.